Romanları: Gençliğimiz (1922),
Şimşek
(1923), Sözde Kızlar (1923), Mahşer (1924), Bir Akşamdı
(1924),
Süngülerin Gölgesinde (1924), Bir
Genç Kız
Kalbinin Cürmü (1925), Canan (1925),
Dokuzuncu Hariciye Koğuşu
(1930), Fatih-Harbiye (1931), Atilla (1931), Bir
Tereddüdün Romanı
(1933), Matmazel Noralya'nın
Koltuğu (1949), Yalnızız (1951), Biz İnsanlar
(1959). Hikâyeleri:
Hikâyeler (Halil Açıkgöz
derledi, 1980). Oyunu:
Gün Doğuyor (1932). İnceleme- denemeleri:
Türk
İnkılâbına Bakışlar (1938),
Büyük
Avrupa
Anketi (1938), Felsefî Buhran (1939), Millet
ve İnsan (1943), Mahutlar
(1959), Mistisizm (1961), Nasyonalizm (1961), Sosyalizm
(1961), Doğu-Batı Sentezi
(1963),
Sanat- Edebiyat-Tenkid (1970), Osmanlıca-
Türkçe-
Uydurmaca
(1970), Sosyalizm-Marksizim-
Komünizm (1971),
Din-İnkılâp-İrtica
(1971), Kadın-Aşk-Aile
(1973),
Yazarlar-Sanatçılar- Meşhurlar (1976),
Eğ
itim-Gençlik
-Üniversite (1976), 20. Asır- Avrupa ve Biz
(1976). Ders
Kitapları:
Cumhuriyet Mekteplerine Millet Alfabesi (1929), Cumhuriyet
Mekteplerine Alfabe
(1929),
Cumhuriyet Mekteplerine Kıraat (I-IV, 1929), Yeni
Talebe Mektupları (1930),
Büyük Mektup Nümuneleri
(1932), Türk Grameri
(1941), Dil Bilgisi (1942), Fransız Grameri (1942),
Türkçe İzahlı
Fransız Grameri (1948).
Beşir Ayvazoğlu, Peyami,
Hayatı,
Sanatı Felsefesi
Dramı'nı yayınladı (1998).
1899- 15 Haziran 1961): Yazar. İstanbul'da
doğdu.
Meşhur şair İsmail Safa'nın oğludur. Düzenli bir
öğrenim
göremedi. Kendi kendisini yetiştirdi. 13 yaşında
hayata atıldı. Posta
Telgraf Nezaretinde çalıştı.
Öğ
retmenlik (1914-1918), gazetecilik
(1918-1961) yaptı. Hayatını
yazıları ile
kazandı. İstanbul'da
öldü.
Kardeşi İlhami ile Yirminci Asır
adlı bir akşam
gazetesi çı
kardı. Bu gazetede "Asrın
hikâyeleri" ilk
hikâyelerini imzasız yayınladı
(1919),
Kültür
Haftası (21 sayı, 15 Ocak-3 Haziran 1936) ve
Türk
Düş
üncesi (63 sayı, 1953-1960) adlarında
iki de dergi
çıkardı.
Tasvîr-i Efkâr, Cumhuriyet,
Milliyet,
Tercüman, Son Havadis
gazetelerinde yazdı. Çok
sevdiği oğlu
Merve'yi askerliğini yaptı
ğı sıra kaybetmesi Peyami
Safa'yı
çok sarstı. Bu olaydan
birkaç ay sonra
İstanbul'da
öldü. Edirnekapı
Şehitliği'nde
gömülüdür.
Peyami Safa
kendi kendisini yetiştirmiş ender şahsiyetlerden
biridir.
Fransızcayı Fransızca
gramer kitabı yazabilecek kadar
öğ
renmiştir. 43 yıl hiç durmadan
yazdı.
Güçlü bir fikir adamı, romancı ve
polemikçidir. Nâzım Hikmet Ran, Nurullah Ataç,
Zekeriya
Sertel, Muhsin Ertuğrul, Aziz Nesin'le polemiğe giriştir.
Öldüğü zaman Son Havadis
gazetesi baş yazarı
idi.
Peyami Safa halk
için
yazdığı
edebî değeri olmayan romanlarını
"Server
Bedi" imzası
ile yayınladı. Sayıları 80'i
bulan bu eserler
arasında; Cumbadan Rumbaya
(1936) romanıyla,
Cingöz Recai polis
hikâyeleri dizisi en
ünlüleridir. Ayrıca ders kitapları da
yazdı. Peyami
Safa'nın
fıkra ve makalelerinde sağlam bir mantık dokusu
ve
inandırıcılık
görülür. Romanlarında olaydan
çok tahlile
önem verdi. Toplumumuzdaki ahlâk
çöküntüsünü,
medeniyetin
yarattığı bocalamayı, nesiller ve sosyal çevreler
arasındaki
çatışmayı dile getirdi. Zıt kavramları, duygu ve
düş
ünce tezadını ustaca işledi.
|
06/10/2008 14:50 
isparta 
77
