Ben seni kocaman bir
yürekle
sevdim. Gözlerim değil, yüreğimdi seni
gören.
Sen damarlarımdaki kana karışıp,
geldin
oturdun yüreğime. Bir başka
yerde
olamazdın
zaten. Sen, benim en değerli yerimde, yüreğimde
olmalıydın,
orada kalmalıydın. çok aşka ev
sahipliği yapan bu
yürek, ilk kez bu
kadar
kolay
kabullendi seni.
Herhangi
bir konuk değildin artık. Bu yüzden
ne
ağırlama
faslı vardı, ne de uğurlama. O
yüreğin
gerçek sahibiydin.
Şimdi
sonbahar, kışa
giriyoruz ya... Ben dört mevsim
baharı yaşadı
m
seninle.
çiçek
çiçek
açtın
yüreğimde. Gökkuş
ağı zayıf kaldı,
senin
renklerin karşısında. Taze bir yaprak gibi
yeşildin.
Açelya
idin
pembeliğinle. Üzerine
çiğ
taneleri
düşmüş sarı güldün.
Kırm?
?zıydı
n
bir
ateş gibi. Ve maviydin... En
çok bu renkle
anmayı sevdim seni. Denize
tutkundum,
denizi
sensiz, seni de denizsiz
düşünemedim.
Seni
severken
dünyayı da sevdim ben,
insanları da... Kendime bile dar
gelirken, içinde herkese
yer olan bir hayatın sahibiydim artık.
En
kızgın,
en tahammülsüz olduğum
anlarda
bile, seni
düşünmek yetti bana.
İçimdeki
sevinç
yüzüme yansıdı,
güldüm. Beni
öylesine güldüren
senin
sevgindi
ve
ben kaygısız, içten
gülüşün ne
demek olduğunu, nasıl
güzel bir ?
?ey
olduğunu anladım
seninle...
Her şeye
rağmen sevdim seni.
Güçlüydüm ve aş
amayacağım
hiçbir zorluk
yoktu. Koca bir kente, koca bir
ülkeye
kafa tutabilirdim. Sen elimden
tuttuğunda, patlamaya hazır
bir volkan
gibi
hissederdim kendimi.
Menzil
sendin ve ben o
menzile
ulaş
mak için önüme çıkan her şeyi
yok
edebilirdim.
Sana ulaşmamı engelleyecek her ?
?eyi
eritirdim,
kül ederdim. Sana
ulaştığımdaysa sakin
bir
göle
dönüşürdüm. Ve o
göle bir
tek
sen
girebilirdin.
Sevdim ve hayrandım da...
Her halin çekti beni. Duruşunu,
uyumanı,
gülmeni,
kızmanı, şaşkınlığı
nı, saflığını, kurnazlığını,
çocukluğunu,
olgunluğunu sevdim. Sesini de sevdim
suskunluğ
unu da.
Küçük oyunlarını,
kaprislerini,
sitemlerini,
korkularını sevdim. Seni
ve o
doyumsuz
sevdanı,
uçarı sevdanı anlatacak kelime
bulamadım çoğ
u
zaman.
Sığmadın
cümlelere ve hiçbir
cümle seni
yeterince tarif
edecek kadar derin olmadı.
Seni severken yorulmadım.
çünkü
sen yaşam kaynağıydın. Her
gün
yenilendim.
Seninle çoğaldı
m,
büyüdüm. Eksik
kalan neyim varsa tamamladı
n.
Ölmeyecektim
çünkü sen
ölmezliğin ta kendisiydin.
Sevdim işte
ötesi yok...
|
13/10/2008 13:28 
yarenim 
201
