'VEFA' Vefa bir sevda,vefa bir dost tesellisi...
Vefa,hicran
içindeki gönle merhem,çöldeki son yeşile ab
-ı
hayat...
Vefa,ızdırap yangınına düşen
rahmet..
Mecnun misali Leyla'dan geçip Mevla'ya
hicret...
Hatırlar mısın,neydi vefa?
Ezelde verilen
söze,Haş
r'e kadar sadakat miydi?
Karasevdalı
birinin,kar ve boranın kucağ
ında yüreğiyle ısıttığı bir kardelen
mi?
Kupkuru
çölleri cennete çeviren
Gül'e sevdalı
olmak mı?
Dikenlerin batmasına
aldırmadan,güle vuslat
arzusuyla kanayan bülbül bilir
vefayı.
Nuruna hasret
olduğu Mübarek Yüz'e
bir zarar gelmesin diye
bütün hünerimi ortaya koyan mağ
aradaki
örümcek bilir vefayı.
Vuslat kokulu uykusuz
gecelerde
Yar arzusunun adıdır vefa.
Sevda
bülbülünün kanı damlayınca karanlık bir
geceye,vefa nağme kesilip çınlar seherler boyunca.
Belki de
bir
daha açılmayacak olan dost kapısını terk etmeyişin sırrına
ermektir vefa...
Vefasız gülüşler serpildi kanayan
yaralara...
Vefanın bahtına vuslat yerine gurbetler düş
tü.
Beklentisiz sevmeler maziye karıştı,yapılanlar karş
ı
lık bekliyor artık.
Yıldızların sızısı her gece biraz
daha art?
?yor Samanyolu'nda.
şimdi geceler vefasızlıkla
bölünmede...
Ayın on dördünde
sema,şimdilerin vefasız dostlarına nazar edip ağlamakta.
Hatı
rladın
mı,neydi vefa?
Vefa, bahta düşen cefa da olsa,safa
libası
giymektir.. |